دفترچه یاد داشت
دلم پرواز میخواهد به اوج اسمان ها ...
دلم پر میکشد برای ابرها ...
لابلای انها گرود گرود صدای رد پایت را بشنوی و راه را علامت گذاری کنی ...
خسته ام از این خاک از این راه از این خودم ...
و دستهایم را. دراز به سمت خدا خشک کرده ام ...
اخی بد حال خودم
وحسرت مانده به دلم.
قرار نیست بازگردد .
وقرار نیست بازگردم .
فقط برای آن پرواز باید به خیلی ها گفت
طوبی لکم فافوز فوزا عظیما ....
برچسب:
نویسنده: مهتاب عابدی